Prototypowanie w Figmie pozwala zamienić statyczne makiety w interaktywny model aplikacji lub strony. Łączysz ramki niebieskimi strzałkami, definiujesz reakcję na kliknięcie lub gest i sprawdzasz ścieżkę użytkownika jeszcze przed rozpoczęciem programowania.
Dlaczego warto prototypować w Figmie?
Prototyp jest „żywym” modelem projektu. Pokazuje nie tylko wygląd ekranów, lecz także sposób przechodzenia między nimi. Dzięki temu możesz wcześnie sprawdzić nawigację, wychwycić nieintuicyjne rozwiązania i zebrać opinie od użytkowników, zespołu oraz interesariuszy.
Interaktywny model ułatwia też komunikację z deweloperami. Zamiast opisywać słowami, co ma się wydarzyć po kliknięciu przycisku, pokazujesz konkretną ścieżkę – na przykład przejście z ekranu logowania do strony głównej.
Podstawowe pojęcia w zakładce Prototype
Projektowanie wyglądu odbywa się przede wszystkim w zakładce Design, natomiast prototypowanie znajdziesz w zakładce Prototype w prawym panelu bocznym. Między widokami możesz szybko przełączać się skrótem Shift+E. Przed rozpoczęciem pracy dobrze znać cztery terminy opisujące każdą interakcję:
| Pojęcie | Opis | Rola w prototypie |
|---|---|---|
| Flow | Sieć połączonych ramek tworzących określoną ścieżkę użytkownika. | Porządkuje scenariusz, na przykład rejestrację albo zakup produktu. |
| Trigger | Zdarzenie uruchamiające interakcję, takie jak kliknięcie, dotknięcie, przeciągnięcie lub najechanie kursorem. | Określa, kiedy prototyp ma zareagować. |
| Destination | Ramka najwyższego poziomu, do której prowadzi połączenie. | Wyznacza docelowy ekran przejścia. |
| Action | Operacja wykonywana po wystąpieniu wyzwalacza, na przykład przejście do innej ramki lub otwarcie adresu URL. | Definiuje rezultat interakcji. |
Jeden prototyp może zawierać kilka niezależnych przepływów. Każdy z nich ma własny punkt początkowy, czyli Starting point. Dzięki temu na jednej stronie możesz osobno prezentować proces logowania, zakup produktu i obsługę konta.
Jak stworzyć pierwsze połączenie między ramkami?
Załóżmy, że masz dwie ramki: ekran logowania z przyciskiem „Log in” oraz ekran „Home”. Połączenie między nimi utworzysz w kilku krokach:
- Otwórz zakładkę Prototype – zaznacz ramkę lub konkretny obiekt, który ma reagować na działanie użytkownika.
- Wybierz punkt dostępu – może nim być przycisk, tekst, zdjęcie, ikona albo inny obiekt znajdujący się w ramce.
- Przeciągnij niebieską strzałkę – użyj ikony połączenia przy zaznaczonym obiekcie i przeciągnij ją do docelowej ramki „Home”.
- Ustaw interakcję – w sekcji ustawień wybierz wyzwalacz, na przykład „On click” lub „On tap”, oraz akcję „Navigate to”.
- Sprawdź przejście – kliknij przycisk Present, aby uruchomić prototyp i przetestować działanie przycisku.
Przy pierwszym połączeniu Figma automatycznie tworzy przepływ i ustawia pierwszą ramkę jako jego punkt startowy. Możesz też zaznaczyć ramkę, a następnie dodać Starting point w panelu Prototype. Ta opcja jest przydatna, gdy prototyp zawiera kilka scenariuszy i chcesz wskazać, od którego ekranu zaczyna się dany przepływ.
Przeczytaj też: Figma presentation template – jak stworzyć profesjonalny projekt?
Po zaznaczeniu połączenia możesz zmienić jego szczegóły. Trigger określa zdarzenie, Action – reakcję systemu, a Destination – ramkę, do której prowadzi przejście. Takie rozdzielenie ułatwia analizowanie problemów, gdy prototyp nie zachowuje się zgodnie z założeniami.
Jak dopracować zachowanie prototypu?
Po utworzeniu połączeń możesz dostosować sposób wyświetlania prototypu oraz charakter przejść. Ustawienia dostępne w panelu Prototype obejmują między innymi urządzenie, kolor tła i animację.
Polecamy: Figma animation – jak tworzyć płynne przejścia i interakcje?
Najczęściej przydatne ustawienia to:
- Device – wybór urządzenia i modelu, na którym ma być prezentowany prototyp.
- Background – kolor tła widoku prezentacji, szczególnie istotny przy ramkach o niestandardowym rozmiarze.
- Transition – sposób przejścia z jednego ekranu do drugiego, na przykład przesunięcie lub przenikanie.
- Smart Animate – animowanie podobnych obiektów między ramkami, jeśli mają zgodne nazwy warstw i strukturę.
- Preview – podgląd pozwalający sprawdzić wygląd oraz działanie ustawień przed udostępnieniem projektu.
Smart Animate może sprawić, że zmiana ekranu będzie wyglądała bardziej naturalnie, ale nie zastępuje dobrze zaprojektowanej interakcji. Przy prostym przepływie wystarczy podstawowe przejście. Rozbudowane animacje warto stosować tam, gdzie wyjaśniają zmianę stanu lub kierunek nawigacji.
Ostrzeżenie: zbyt wiele połączeń na jednej stronie szybko utrudnia pracę. Jeśli każda ramka prowadzi do wielu innych ekranów, niebieskie strzałki zaczynają się nakładać, a znalezienie właściwego przepływu zajmuje więcej czasu. Rozdziel większy projekt na kilka logicznych Flow i nadaj ramkom czytelne nazwy.
Jak przetestować i udostępnić prototyp?
Do uruchomienia prototypu służy przycisk Present. Figma otworzy widok prezentacji, w którym możesz przejść przez cały przepływ tak, jak zrobiłby to użytkownik. Sprawdź nie tylko główną ścieżkę, lecz także powroty, błędne kliknięcia i przejścia z kilku punktów dostępu do tego samego ekranu.
Gotowy prototyp możesz udostępnić za pomocą linku. W ustawieniach dostępu wybierz, czy odbiorca ma mieć uprawnienie Can view, czy Can edit. Pierwsze pozwala odtwarzać prototyp i oglądać projekt, drugie umożliwia wprowadzanie zmian. Do testów z interesariuszami zwykle wystarcza dostęp do wyświetlania, natomiast osobom współtworzącym projekt trzeba nadać możliwość edycji.
Najprostszy prototyp w Figmie powstaje przez połączenie punktu dostępu z docelową ramką, ustawienie wyzwalacza i uruchomienie podglądu. Gdy opanujesz ten schemat, możesz stopniowo dodawać kolejne przepływy, animacje i bardziej szczegółowe scenariusze użytkownika.
