Affinity Designer to intuicyjne narzędzie do grafiki wektorowej, dostępne w modelu jednorazowego zakupu. Osoby znające Adobe Illustratora szybko odnajdą podobną logikę pracy, ale muszą przyzwyczaić się do innego panelu warstw, obsługi Artboardów i ustawiania spadów. Na początku najwięcej problemów rozwiązuje świadome skonfigurowanie dokumentu oraz poznanie trybu Clip to Canvas.
Interfejs i panel warstw w Affinity Designer
Po uruchomieniu programu zobaczysz środowisko przeznaczone przede wszystkim do pracy z grafiką wektorową. Narzędzia takie jak edycja krzywych, Transform, wyrównywanie, przyciąganie czy operacje na kształtach są łatwo dostępne w górnym pasku i panelach. Nie musisz za każdym razem szukać ich w kilku zagnieżdżonych oknach.
Zobacz także: Inkscape path – jak używać narzędzi do edycji ścieżek?
Podstawą projektu jest Artboard, czyli obszar roboczy. Możesz traktować go jak stronę projektu, ale obiekty znajdujące się poza jego granicami nadal pozostają częścią dokumentu. To przydaje się przy projektowaniu materiałów, które wymagają spadów, lecz początkowo może być mylące.
Inaczej działa też panel warstw. W Affinity Designer często pracujesz bez tworzenia osobnej warstwy dla każdego elementu. Obiekty, grupy i maski są widoczne bezpośrednio w hierarchii panelu. Maska może zawierać elementy przycięte do jej zakresu, zamiast jedynie wskazywać je zewnętrznym symbolem. Dzięki temu relacja między obiektami jest czytelna, choć użytkownik Illustratora potrzebuje chwili na zmianę przyzwyczajeń.
Poniższa tabela pokazuje najważniejsze różnice dla osób przechodzących z Adobe Illustratora:
| Funkcja | Adobe Illustrator | Affinity Designer |
|---|---|---|
| Warstwy | Często stanowią główny poziom organizacji dokumentu | Obiekty i grupy są widoczne bezpośrednio w panelu warstw |
| Maskowanie | Elementy przycięte mogą znajdować się nad obiektem bazowym | Elementy przycięte są zagnieżdżone w masce lub obiekcie |
| Zaznaczanie | Możliwe jest zaznaczanie według różnych kryteriów i poziomów | Najczęściej wskazujesz konkretny obiekt albo grupę w dokumencie |
Affinity Designer potrafi także otwierać pliki AI. Edytowalność zależy od zawartości dokumentu i sposobu jego zapisania, dlatego po imporcie zawsze sprawdź grupowanie, teksty, maski oraz efekty.
Jak przygotować dokument do druku?
Przy projekcie przeznaczonym do druku zacznij od wybrania File → New. Ustaw jednostkę w milimetrach, wybierz format dokumentu i zdecyduj, czy potrzebujesz Artboardu. Dla druku warto ustalić z drukarnią przestrzeń kolorów oraz profil ICC. Jeżeli projekt zawiera elementy rastrowe, typową wartością roboczą jest 300 DPI, ale ostateczne wymagania zależą od technologii druku.
W oknie New Document możesz też włączyć marginesy. Traktuj je jako obszar bezpieczny, w którym nie powinny znaleźć się ważne teksty, logotypy ani inne elementy podatne na obcięcie.
Uwaga: ustawienie Bleed w Document Setup dodaje informacje o spadzie do dokumentu, ale nie musi pokazać dodatkowego obszaru na płótnie. Dlatego początkujący może odnieść wrażenie, że spady nie działają. W praktyce bezpieczniej jest przygotować format brutto i oznaczyć format netto własnymi prowadnicami.
Zobacz także: Jak usunąć tło w Affinity Designer?
Przykład dotyczy wizytówki o formacie netto 90 × 50 mm, ze spadem 3 mm z każdej strony i marginesem bezpieczeństwa 3 mm wewnątrz formatu netto. Kolejne czynności wyglądają tak:
- Utwórz dokument o wymiarach brutto 96 × 56 mm, jeśli drukarnia wymaga spadu 3 mm z każdej strony.
- Narzędziem Rectangle Tool narysuj prostokąt o wymiarach 90 × 50 mm.
- W panelu Transform ustaw dokładną szerokość i wysokość prostokąta, a następnie wyśrodkuj go na Artboardzie.
- Przeciągnij prowadnice od górnej i lewej krawędzi, aby oznaczyć granice formatu netto.
- Utwórz drugi prostokąt pomniejszony o 6 mm, czyli do 84 × 44 mm, i oznacz jego krawędzie jako bezpieczny margines.
Tak przygotowany układ daje stały punkt odniesienia. Tło, zdjęcia i kolory mogą wychodzić poza format netto aż do krawędzi brutto, a tekst pozostaje w bezpiecznej odległości od linii cięcia. W polu Transform możesz wpisywać także proste działania, na przykład zmniejszyć istniejący wymiar o 6 mm.
Clip to Canvas – jak widzieć obiekty poza Artboardem?
Affinity Designer domyślnie może ukrywać fragmenty obiektów znajdujące się poza obszarem roboczym. Przy projektowaniu ze spadami wygląda to tak, jakby grafika kończyła się dokładnie na krawędzi Artboardu. Tymczasem obiekt nadal istnieje, tylko jego część jest niewidoczna w bieżącym trybie widoku.
Wejdź w View → View Mode i wyłącz Clip to Canvas. W wielu konfiguracjach możesz też użyć skrótu \. Po zmianie zobaczysz elementy wystające poza Artboard, co ułatwia kontrolowanie tła, zdjęć, obrysów i spadów.
Jeżeli skrót nie działa, sprawdź układ klawiatury oraz bieżące przypisania w ustawieniach programu. Skróty mogą różnić się zależnie od systemu i wersji aplikacji, natomiast opcja w menu View pozostaje najpewniejszym sposobem znalezienia tego ustawienia.
Na początku pracy pomagają także następujące ustawienia i nawyki:
- Document Units ustaw na milimetry dla projektów drukowanych.
- Transform wykorzystuj do wpisywania dokładnych wymiarów i pozycji.
- Snapping włączaj wtedy, gdy potrzebujesz precyzyjnego wyrównywania.
- Panel warstw porządkuj nazwami grup, zamiast tworzyć przypadkową strukturę obiektów.
Jeśli przesiadasz się z Adobe, nie próbuj odtwarzać każdego ruchu dokładnie w ten sam sposób. Szybciej nauczysz się programu, gdy poznasz jego własną logikę: obiekty są łatwo dostępne, maski mają strukturę zagnieżdżenia, a widok Artboardu możesz kontrolować niezależnie od faktycznej zawartości dokumentu.
Najlepszy start to prosty projekt, na przykład wizytówka, logo albo mała ilustracja. Sprawdź panel warstw, zmień tryb Clip to Canvas i przeprowadź cały proces od ustawienia dokumentu po eksport. Affinity Designer szybko staje się przewidywalny, gdy przestajesz traktować jego różnice jak błędy i zaczynasz korzystać z nich jako z własnego sposobu organizacji pracy.
Polecamy: Affinity Designer vs Photo – który program wybrać do pracy?
